Selecteer een pagina

Als baby boomer, opa van drie kleinkinderen en stiefvader van twee meiden van in de 40 denk je soms terug aan de periode dat je jezelf nog aan het ontwikkelen was. Op die leeftijd doet leeftijd er niet zo toe. Je denkt aan alle dag, het weekeinde en de volgende vakantie. Ondertussen ga je voor je gezin en werk. De dag van morgen komt wel. Tijd zat, maar waarvoor?

Zo’n vijftig jaar geleden hebben we ons vrijgevochten van taboes en tradities. Niets kon ons nog verhinderen vrij te zijn. Het is zo geweest, tenminste, tot we stapje voor stapje in de valkuil liepen van onze eigen wensdroom.

Vrij zijn en hebben is tegenwoordig iets totaal anders. Vrijheid is verleden tijd. We zijn opgeslokt door onze eigen drang om maar alles te moeten kunnen en laten. De samenhang is daarmee net als de vrijheid vertrokken. We worden dagelijks overspoeld met de ellende van de wereld en krijgen idee├źn aangedragen die beslist de onze moeten zijn of worden. Een brainwash die niet ophoudt, zelfs als je de tv of radio uitzet.

Niets is nog waar. De oude waarden gelden niet meer en normen zijn zoek. We haten moslims en buitenlanders en vinden homo’s en IV normaal. Het feit dat banken en pensioenfondsen ons bestelen en het sociale vangnet wordt afgebroken niet eens de moeite waard om de barricaden op te gaan. Pau, Jeroen van Nieuwkerk en ‘sociale media’ de moderne orakels. Niets is nog waar. De waarheid is digitaal en de boodschappen besmeurd met ooit bekritiseerde Eurorethoriek. Wij vertellen het niet meer. We worden door het geblaat van de massa burocraten overstemt en weggehoond. Niets is nog waar, de vrijheid weg en keert niet weer zolang er geen grens meer is tussen u of jij, mijn en dein en een fatsoenlijke welbewaakte grens die dat wat ons te na komt tegenhoudt.